سلام بچه ها و خوانندگان محترمکانون ما بچه های مرکز سرکان در نزدیکی پارک توریستی - تاریخی کمربسته ست. کمربسته در میان انبوهی از درختان چنار تبریزی ، نارون ،گردو و سرو قرار گرفته و از لحاظ لطافت هوا و چشم اندازهای طبیعی بسیار جالب و دیدنیه وجود این پارک در نزدیک مرکز ما باعث شده که ما توی کانون سرکان

سال نومی شود.زمین نفسی دوباره می کشد.برگ ها به رنگ در می آیند و گل ها لبخند می زند

و پرنده های خسته بر می گردند و دراین رویش سبز دوباره…من…تو…ما…

کجا ایستاده اییم.سهم ما چیست؟..نقش ما چیست؟…پیوند ما در دوباره شدن با کیست؟…

زمین سلامت می کنیم و ابرها درودتان باد و

چون همیشه امیدوار وسال نومبارک…

آرامشم را با تو می یابم علی جان، پنجره دلم را به روی صحن وجود آسمانی ات می گشایم و خویش را اسیر کمند شوق آفرین عشقت می کنم، ای هم زبانِ بهترین دقایق حیات، با تو سخن آغاز می کنم که پیاله حیاتم را، ساقی بزم شورانگیز خیال تو لبریز ساخته، و خاکستر وجودم را آتش عشق تو بر باد داده است. علی جان، درخشش طلیع

مبارک باشد بر تو ای بهترین خلق انتخابت به عنوان پیامبر خدا ، تو که مصطفایی و دلیل خلقت ، تو که اول المسلمینی و خاتم المرسلین ، تو که شاهدی و بشارتگر ، هشدار دهنده ای و دعوت کننده ، تو که سراسر لطفی و مهربانی و دلیل مهربانی خدا که چه نیکو بر سر بندگان منت نهاد و چون تویی را یاور امت قرار داد تا الگوی

شعبان بهانه ای است برای دوستی با خدا ، لحظه هایت سرشار از این دوستی باد.

حسین سلطان عشق،عباس ساقی عشق،زینب شاهد عشق و سجاد راوی عشق. کاروان عشق در راه است و خود "عشق" نیمه شعبان خواهد آمد...

طرح کانون مدرسه به منظور بهره مندی همه دانش آموزان از ظرفیت های موجود در مرکز سرکان اجرایی شده در این طرح، دانش آموزان دوره ابتدایی در قالب یک برنامه مشخص، هدفمند و از پیش تعیین شده در مرکز حضور پیدا کردند و با برنامه های متنوع و جذاب فرهنگی، هنری و ادبی که به سبک و شیوه غیرمستقیم مرتبط با دروس ار

من معلم هستم هر شب از آینه ها می پرسم: به کدامین شیوه؟ وسعت یاد خدا را بکشانم به کلاس؟ بچه ها را ببرم تا لب دریاچه ی عشق؟ غرق دریای تفکریکنم؟ با تبسم یا اخم؟ من معلم هستم نیمکتها نفس گرم قدمهای مرا می فهمند بالهای قلم و تخته سیاه رمز پرواز مرا می دانند سیب ها دست مرا می خوانند من معلم هستم درد فهمی

فتح خرمشهر فتح خاک نیست، فتح ارزشهای اسلامی است. خرمشهر شهر لاله های خونین است

در خیال خرمشهر که کنار کارون آرام نشسته بود، هیچ صدای خمپاره ای نبود. نخلستان هایش صدای چرخ های تانک را تا آن روز نشنیده بود، تا شهریور ماه ۵۹ که خرمشهر، خونین شهر شد. پس از گذشت روزهای تاریک و پر دود اسارت، در سوم خرداد ۱۳۶۱ شهر از اشغال درآمد

آمد رمضان آمد رمضان و عید با ماست قفل آمد و آن کلید با ماست بربست دهان و دیده بگشاد وان نور که دیده دید با ماست آمد رمضان به خدمت دل وان کش که دل آفرید با ماست در روزه اگر پدید شد رنج گنج دل ناپدید با ماست کردیم ز روزه جان و دل پاک هر چند تن پلید با ماست روزه به زبان حال گوید کم ش

اشکی که همیشه بر گونه هایمان جاری است و زخمی که هرگز التیام نخواهد یافت. خرداد، ماه ماتم و غم است. ماتم درعزای والامردی که در سایه مردانگی و تدبیرش هویت پنهان خویش را باز یافتیم. خرداد، ماه اندوه است. اندوه فراق مرزبان حماسه و ایثار. مردی که ستایش تمام عصرها و نسل ها را در پیشگاه خویش برانگیخته است.